چقدر روزهای تعطیل اینجا خلوت میشه ... هر بار با کلی امید میام وبلاگمو چک کنم و میبینم نظراتم همونیه که بود .... چقدر عادت کردم به دنیای وبلاگستان ... به دوستان وبلاگستانیم ... 

 

من وبلاگم رو به تنهایی دوست ندارم . این دوستان وبلاگیمن که به وبلاگ من روح میبخشن و باعث میشن وبلام رو هر روز روزی صد بار چک کنم ... وبلاگ من به خودی خود هیچی نداره  . این دوستای خوبمن که اینجا رو برام دوست داشتنی کردن ... دوستای خوبی مثل شما که وقتی اینجا رو میخونین بی تفاوت رد نمیشین و حتمن یه ردی از خودتون به جا میزارین ... ( خودم گاهی فقط خواننده میشم توی وبلاگ دوستانم اما اصلا دوست ندارم کسی فقط خواننده باشه توی وبلاگم )

دوستای گلم دوستتون دارم حتی اگر تعدادتون از انگشتای دو تا دست هم کمتر باشه ماچبغل

 

 

پی نوشت : شاید رمز پست هام عوض بشه . به نظرم خوبه هر چند وقت یه بار پسوردت رو عوض کنی تا ببینی دوستای واقعیت کیان ...نیشخند